Ben Aslinda Buradayim.

Sizlerin de bildigi üzere askerlik görevimi yerine getirmek adina yapmis oldugum(evet,bizzat kendi istegimle,ben yaptım.) basvurumun kabulünü terkiben girdigim sinavda (evet,üstüne bir de sinava tabi tutuyorlar zorunlu olarak.) elde etmis oldugum üstün basari neticesinde Balikesir ilinin ivrindi ilcesinin Gökceyazi (eski Türk dilinde edebiyat anlamina gelen bu kelimenin tahminen 1700 nüfuslu, pek de edebiyatla alakali olmadiklari asikar olan bu beldeye verilmis olmasi ne garip..) beldesindeki bir jandarma karakoluna yerlestirildim.

Askerlikle ilgili kisisel görüslerime her ne kadar yer vermeyi düsünmesem de basitce deginmeden de edemeyecegim ; madde madde yaziyorum aklima geldikce böylece t-s-k nin takip sistemini cökertmis oluyoruz..

• Buraya ilk adımınızı attıktan sonra bu ülkenin neden bir adım ileri gidemedigi gercegiyle yüzlesiyorsunuz.. Zaten bildiginiz seyler bunlar elbet ama bu sekilde kanlı canlı karsınızda durunca irkilmeden edemiyor insan.. Sistemi elestirmeye kalkarsak isin icinden cıkamayız o yüzden gelin birlikte susalım..

• "Önümüzdeki ay ben burada yokum." dedigim bir asker bana sen zaten burada yoksun oglim, bir is yaptigin mi var? diye cevap verince hafifce tebessüm etmekten kendimi alamadım.. Oldukca yerinde bir tesbitti zira.. Ben aslında yoktum.. Yani vardım elbet ama bu düzlemde degil.. Aynı askerin - iş - olarak gördügü seyerin oradan oraya bok ( evet bildiginiz bok hani su hayvanların yaptıgından.. ) tasımak, ot ve cicekleri yolmak ( otları anladım da cicekler niye? hayır bide cim bicme makinesi varken elle niye? Aksam üzeri yapmak varken 12-3 arası günesin en etkili oldugu saatlerde yapmak niye? NİYE YOK OGLİM BURA ASKERİYE! ) gibi bilumum aktiviteler silsilesi oldugunu da belirtmeden edemiyecegim.. Ha bir de bu isleri ne kadar iyi yaparsan dısarıda okadar basarılı olursun gibi bir denklem kurmus bir zihniyette mevcut burada.. Siz hesap edin gerisini..

• Adama şuradaki çeşmeye bak da gel su akıyormu diyorsun adam gelip akıyor diyor akabinde git su doldur da gel ozaman dediğinde AYNI ADAM gidip suyu karakolun içerisindeki çeşmeden doldurmaya kalkıyor.. Pes..
  

• 2-3 günde bir şaşmadan karakola ugrayan 60 lı yaslardaki hobit görünümlü deli zekiye karakolu terk ederken "ne zaman geliceksin?" sorusu her soruldugunda cevap mutlak suretle "11.00 de gelicem." oluyor.. "Yarın, 11.00 de gelicem.. " Acaba benim dısımda bu adamın aklını yitirmesiyle ilgili olan olayın saat 11.00 de yasanan bir olayla baglantısı oldugunu düsünen var mıdır diye merak etmeden edemedim.

• Gün icerisinde herkes tarafindan ezilen, ezik karakterlerin de ezebilecek birilerini bulduklarinda bu fırsatı kacırmamaya gayet etmeleri de komik görüntülerin olusmasına neden oluyor.. Siz insanların tipik özelliklerini birinci elden gözlemlemek keyifli oldugu kadar tiksindirici bir eylem niteliği tasıyor, en azından benim icin.. evet, siz dünyalılardan tiskiniyoruz.

• Nizamiyenin ( tek nöbet tutulan yer burası bizim karakolda ) 5-6 metre önünden Balıkesir-Ayvalık yolu geciyor. Karakolun tam karsısında, yolun diger tarafında bulunan çiftlikteki hayvanlar arasında tavukları ( horoz degil ama) gözlemlerken tuhaf birsey fark ettim. Onlarca tavuk arasından nadiren 1-2 tanesi yolun diger tarafına ( Stranger things could never change my mind..) gecmeye kalkısıyor. Ne yazik ki bu denemelerin bir çoğu yoldan gecmekte olan araçların tamponlarında son buluyor.. Sonra mı? Havada dağılan ve dakikalarca yerlerde sürüklenen umut parçaları.. Tavukların büyük bir çoğunluğu yolun karşısındaki yeni dünyayı umursamıyor.. Belki varlığından bile habersizler, belki de kendi içlerinde yaratmış oldukları korku onları ellerindekiyle yetinmeye zorluyor.. Üzülüyorum.

5. Haftasonunun şafağında doğuya bakın, Orada olacagım.. ^^
- Gandalf the White -