sometimelater

Böyle küçük birşeyin beni bu kadar mutlu edebileceğini unutmuştum. Basit bir karton kutuyu zarar vermeden açmaya çalışırken suratıma yayılan o gülümseme, bir an durup herşeyi en başından itibaren düsünmeme neden oldu. Aynı özen ve gülümsemeyle kutunun etrafında sarılı olan bandı söküp kutuyu tekrar gönderene kadar muhafaza edebileceğim bir yere koydum.

Mutluluk falan.

"Mutluluğun," dedim, bazen es geçilmesi gereken birşey olduguna inanıyor musun?

"Hevesinin kursağında kalması gibi birşey mi demek istediğin?" diye cevap verdi.

Örneğin yemekten sonra tatlıyı es geçmek gibi. Çorbayı fazla içmissindir ya da cok fazla et yemissindir. Tatlıya yer kalmamıştır. Mutluluğun da aynen böyle es geçilmesi gereken birşey olduguna inanıyor musun?