Sana uzaklıgın söylemini anlatıp durdum bunca zaman.. Aslında alısılmadık bir durum bu. Sen, bicimsel olarak uzak, seslendigim varlık olarak buradasın. İste bu görülmedik carpıklık, katlanılamaz bir buradalık doguruyor ve ben iki zaman arasında, bicimsel zaman ve seslenim zamanı arasına sıkısıp kalıyorum. Yoksun (bundan yakınıyorum) ve buradasın (sana seslendigime göre). Tam bu noktada, acı cektigimi azıcık duyurmak ama yalan söylemeden bunu senden gizlemek icin kurnazca bir gecistirme yaratıyorum ; söylememek. Düsüncelerimin ve kelimelerimin gücünü duyumsuyorum. Kelimelerle herseyi yapabilirim.. Hatta ve özellikle, hiçbir sey söylemeyebilirim.
No comments:
Post a Comment