Thursday, May 6, 2010

Bitti

Katılmak zorunda olmasam da dinlemek durumunda oldugum her konusma canımı sıkıyor. İnsanlar benim dışında kaldığım dillerini ne kadar sık ve gereğinden fazla kullanıyorlar. Seslerini yükseltiyor ( sesi çıktığı ölçüde haklılık payının arttığına inanan kesim ), tartışıyor, karşı çıkıyor, gösteriş yapıyor, yalan söylüyorlar.. ve tekrar yalan söylüyorlar.. ve tekrar..

Başkalarının üzerine basmadan yükselemeyeceğine inanan insanların karaktersiz ve anlamsızca sürdürdükleri acınası varoluşlarına kızmayı bırakalı uzun zaman olmasına rağmen burada, yalnız kalma hakkımın dahi elimden alındığı bu sürece dahil edilmek benim için oldukça zor oldu. Gereklilik, zorunluluk vesaire kavramlardan ne denli nefret ettiğimi az çok tahmin edebilen sizlere, bu noktada insanların sürekli zor olarak tabir ettiği bu sürecin benim icin ne kadar yorucu gectiğini umarım az da olsa anlatabilmişimdir.

Son 9 gün.

1 comment:

Anonymous said...

"Başkalarının üzerine basmadan yükselemeyeceğine inanan insanların karaktersiz ve anlamsızca sürdürdükleri acınası varoluşlarına kızmayı bırakalı uzun zaman olmasına rağmen burada, yalnız kalma hakkımın dahi elimden alındığı bu sürece dahil edilmek benim için oldukça zor oldu. " sanki bu sözleri ben yazmışım gibi.