choiceisanillusion?

Bir dizi rastlantıda inatla kaderin cilvesini görmeye çalışan insanlar tanıyorum. Ben bunu asla başaramadım. Dünya bana daha çok, deneyin doğal kuralları gereği kobaylara onların kobay oldukları gerçeğinin söylenmediği psikolojik bir deneyi hatırlatıyordu. Bakalım bu adam 1-2 dakika ile yetişmesi gereken vapuru kaçırsın ve bir sonraki vapurda (koca İstanbul'da - koca vapurda) tam da karşısına eski sevgilisi gelip otursun, eteğini düzeltip basını hafifçe kaldırdığında göz göze gelsinler. Şok ve dehşet, bir takım gülüşmeler. Bizi izleyenlerin oturdukları, bizim ihtiyaç ve alışkanlıklarımızı önlerindeki kataloglara geçirmek için uzun listelere çarpılar koyup durdukları odayı içeriden görebilmeyi gerçekten çok isterdim. 

Ama bu oda belkide boştur? 

Tıpkı içinde film olmayan bir kamera önünde oynamak gibi..

Aşk, ağaçlar, kayalar, demir, plastik falan..

Değiştirebileceklerin ve değiştiremeyeceklerin arasındaki farkı anlayabilmek için gerekli bilgeliği ister misin?

Her şey yok olur.
Aşk, ağaçlar, kayalar, demir, plastik..
insanlar.

Hiçbirimiz kurtulamayız. Bir grubun arasına sokulup bununla bir gün yüzleşebilirsin.. veya vücudun bir başkasınınkiyle temas ederken bir anlık da olsa, sana yürüyen bir kül yığını olduğunu unutturmaya yetecek kadar zevk açığa çıktığına şükredebilirsin.

İşte gerçek budur.