choiceisanillusion?

Bir dizi rastlantıda inatla kaderin cilvesini görmeye çalışan insanlar tanıyorum. Ben bunu asla başaramadım. Dünya bana daha çok, deneyin doğal kuralları gereği kobaylara onların kobay oldukları gerçeğinin söylenmediği psikolojik bir deneyi hatırlatıyordu. Bakalım bu adam 1-2 dakika ile yetişmesi gereken vapuru kaçırsın ve bir sonraki vapurda (koca İstanbul'da - koca vapurda) tam da karşısına eski sevgilisi gelip otursun, eteğini düzeltip basını hafifçe kaldırdığında göz göze gelsinler. Şok ve dehşet, bir takım gülüşmeler. Bizi izleyenlerin oturdukları, bizim ihtiyaç ve alışkanlıklarımızı önlerindeki kataloglara geçirmek için uzun listelere çarpılar koyup durdukları odayı içeriden görebilmeyi gerçekten çok isterdim. 

Ama bu oda belkide boştur? 

Tıpkı içinde film olmayan bir kamera önünde oynamak gibi..